2026-01-11
1 Tim 6:6,8
2026-01-11
Hij stelde een onderzoekje voor. “Als we nou eens allemaal op een rij gaan staan, van laagste inkomen naar hoogste? En daarna ook een keer op volgorde van hoeveel je geeft aan goede doelen? Wie heeft daar zin in?”
Nou, niemand natuurlijk :-) Toch gaan we het er in de preek over hebben.
Maar voor wie tevreden is met wat hij heeft, is het geloof grote winst. (…) Wij hebben voedsel en kleren, laten we daar tevreden mee zijn.
We lazen ook Lev 19:9-10, met regels dat je niet je hele akker tot de laatste millimeter moest oogsten, maar dat je wat over moest laten voor armen. Idem je wijngaard. Israel was toen een theocratie: de regels voor de samenleving kwamen van God. Deze regels waren onderdeel van een systeem om voor elkaar te zorgen. Zie ook “jubeljaar” en “laat je akker elke 7 jaar een keer braak liggen”. Allerlei grenzen die heilzaam zijn. Ze zijn goed voor mens, dier en land.
Grenzen wat dat betreft? Dat heb je tegenwoordig nauwelijks meer. Allerlei diersoorten sterven uit. Bossen worden gekapt. Alles wordt 100% efficiënt gebruikt. We gaan tot het naadje.
Het principe achter de regels van Leviticus is: er is genoeg. Er is genoeg voedsel en kleding voor iedereen.
Gods heilzame grenzen:
Goed voor mens, dier en aarde.
Wat laat jij liggen voor een ander?
Terug naar Gods wijsheid: delen i.p.v. meer, meer, meer.
Er is genoeg, er is overvloed.
Het begint bij je eigen keuzes.
Maar het is lastig voor ons om te zien wat de gevolgen zijn van wat wij doen. Wat heeft ons gedrag en wat hebben onze spullen voor effect aan de andere kant van de wereld? Het economische systeem zou anders moeten zijn. Maar wat wij doen of laten heeft zo weinig effect op het globale systeem.
Aan de andere kant: laten we eerst maar eens naar onszelf kijken. Wat kunnen wij al doen? Micha 6:8: er is tegen jou persoonlijk gezegd om goed te doen, doe dat en gebruik niet “ja, maar, de rest doet…” als smoes.
Tevreden zijn? Laat Jezus je rijkdom zijn. Als je dat echt gelooft, verandert dat alles: je bent een kind van God. Je hemelse Vader zorgt in alles voor je. Een eeuwige toekomst. En je mag nu al in het Koninkrijk leven.
Investeer in dat Koninkrijk. Geen hebzucht. Geen geldzucht. Geniet nu al. We weten allemaal “geld maakt niet gelukkig”, maar we zijn er wel enorm mee bezig. En dat terwijl bezit zo kwetsbaar is.
Door hebzucht richten we schade aan bij anderen. Want vaak denken we alleen aan onszelf en niet aan anderen. Wij vinden dat we niks fout doen, “het zijn de grote bedrijven”. En “kom niet aan mijn vliegvakantie”. En goedkope kledij, dat is ons recht ondanks dat er elders ongeveer dwangarbeid is. “Daar kunnen wij niks aan doen”.
De mammon, de god van het geld, maakt nooit echt tevreden. Er is nooit genoeg. Het moet per definitie meer zijn. En als je meer hebt, dan nog meer.
Welke grenzen moeten we aan onszelf stellen? Hoe kunnen we tevreden zijn met wat we hebben? Want: dat bevrijdt! Dat geeft veel minder druk dan steeds maar meer, meer, meer. Je hebt ontbijt gehad en je hebt een dak boven je hoofd: waardeer je wat je hebt? Kun je groeien in tevredenheid? Oefenen in tevredenheid?
Kan je oefenen in uitstellen? Niet gelijk het nieuwste mobieltje? Op welke terreinen kan je met minder toe? Waar kan je tevreden zijn met wat je hebt? En… hou je dan wat over waardoor je kan delen?
Hebzucht en bezit kunnen slavernij zijn. Terwijl je ook rijk kunt zijn in God.
My name is Reinout van Rees and I program in Python, I live in the Netherlands, I cycle recumbent bikes and I have a model railway.