Waarschuwing: Dit staat op mijn site, maar ik heb over dit bericht een hele discussie met Eliyahu Silver gevoerd, dus ik ben het niet met de inhoud eens! :-)


Waarom weigert het joodse volk het Nieuwe Testament te . erkennen?

door Eliyahu Silver

Alle Bijbelteksten zijn afkomstig uit de "Nieuwe Vertaling", uitgegeven door het Nederlands Bijbel Genootschap, tenzij anders vermeld.

De Joodse lezer wordt geadviseerd de naam van Jezus niet uit te spreken; "De naam van andere

goden zult gij niet noemen, hij zal uit uw mond niet gehoord worden." Exodus 23:13

Inleiding.

Al bijna 2000 jaar heeft het Joodse volk het Nieuwe Testament niet erkend, ondanks dat al degenen die hun bijdrage leverden aan het Nieuwe Testament Joden waren. Alle schrijvers van het Nieuwe Testament waren Joods, maar desondanks bleeft het Joodse volk dat verwerpen wat 1.000.000.000 mensen aannemen als het woord van G.d. Wat is het wat de Joden zien in het Nieuwe Testament wat blijkbaar niet gezien wordt door al de Christenen? De Joden bekijken het Nieuwe Testament vanuit het gezichtspunt van het Oude Testament. Ongeveer 3300 jaar geleden gaf G.d de Thora aan het Joodse volk. Miljoenen mensen volgden deze gebeurtenis toen G.d sprak vanaf de berg Sinai tot het Joodse volk. Daar gaf G.d aan het Joodse volk de Heilige Thora, die uit de eerste vijf boeken van de Bijbel bestaat; Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium. Deze bevatten niet alleen de Tien Geboden, maar in totaal 613 geboden die G.d het Joodse volk oplegde.

De Thora is het meest Heilige gedeelte van de Hebreeuwse Bijbel.

Later kwamen er profeten waarvan hun werken zijn toegevoegd om de Hebreeuwse Bijbel te vormen.

De Thora leert dat er ייn G.d is, J-H-W-H, die een jaloers G.d is, die geen andere goden naast Hem

toestaat. Zie Exodus 20:3

G.d's naam, J-H-W-H, komt bijna 7000 keer voor in het Oude Testament. De Nieuw Vertaling ertaalt dit als "De Here". Deze G.d is de enige G.d voor de Joden, zoals geschreven is in de Hebreeuwse Bijbel;

"Weet daarom heden en neem het ter harte, dat de Here de enige G.d is in de hemel daar boven en op de aarde hier beneden, er is geen ander." Deuteronomium 4:39

"Ziet nu, dat Ik, Ik het ben, daar is geen G.d, behalve Mij." Deuteronomium 32:39

"dat Ik dezelfde ben; voor Mij is er geen G.d geformeerd en na Mij zal er geen zijn." Jesaja 43:10

"Zo zegt de Here, de Koning en Verlosser van Israכl, de Here der heerscharen: Ik ben de eerste en Ik ben de laatste en buiten Mij is er geen G.d." Jesaja 44:6

"Ik ben de Here en er is geen ander." Jesaja 45:18

Deze Joodse G.d is ייn, zoals geschreven is; "Hoor Israכl: de Here is onze G.d; de Here is ייn!" Deuteronomium 6:4

Het feit dat G.d ייn is is zo belangrijk dat G.d beveelt om het in ons hart te dragen. Het moet ijverig aan de kinderen onderwezen worden, de Joden moeten er over praten wanneer ze in hun huizen zitten en wanneer ze onderweg zijn, wanneer ze gaan liggen en wanneer ze opstaan. Ze moeten het als een teken op hun hand binden, en het moet een voorhoofdsband tussen hun ogen zijn, en ze moeten het schrijven op de deurposten van hun huizen en aan hun poorten. Zie Deuteronomium 6:4-9

Tot op de dag van vandaag doen de Joden dit. Iedere morgen binden zij op hun arm en op hun voorhoofd hun gebedsriemen die bestaan uit zwarte riemen met zwarte leren doosjes, die perkamenten bevatten waarop deze tekst geschreven staat die zegt dat G.d ייn is. Op de deurposten van de huizen van religieuze Joden zitten kleine kokertjes of doosjes die ook perkamenten bevatten waarop geschreven staat dat G.d ייn is.

Voor het Joodse volk is er maar ייn G.d, en die ene G.d is ייn.

Eיn betekent ייn. Dat is geen twee, geen drie, geen drie in ייn, geen twee in ייn, maar ייn.

En dan staat er een Jood op en claimt dat hij de messias is, de koning en bevrijder die aangekondigd is door de profeten. Maar hij deed niet wat er van hem verwacht werd, de Joden bevrijden van hun onderdrukkers, de Romeinen, en een tijdperk inluiden van rust en vrede voor het Joodse volk en de gehele mensheid. In plaats daarvan werd hij gedood, en alles wat er van hem is overgebleven is een verzameling geschriften, genaamd het Nieuwe Testament.

Voor het Joodse volk is het Oude Testament het gevestigde woord van G.d.

Daarom moet alles wat in het Nieuwe Testament geschreven is, in overeenstemming zijn met het Oude Testament, en niet andersom. Het Oude Testament kan zonder enig probleem op zichzelf staan, zonder het Nieuwe Testament.

Het Joodse volk heeft dit al laten zien voor meer dan 3000 jaar, maar het Nieuwe Testament kan niet op zichzelf staan zonder het Oude Testament, omdat het claimt de vervulling te zijn van het Oude Testament. Lees voor dit feit de volgende verzen: Matteüs 5:17; "Meent niet dat ik gekomen ben om de wet of de profeten te ontbinden, maar om te vervullen."

Lucas 4:16-21; "En hem werd het boek van de profeet Jesaja ter hand gesteld … En hij begon tot hen

te zeggen: Heden is dit schriftwoord voor uw oren vervuld."

Daarom moeten we, wanneer het Nieuwe Testament ingaat tegen het Oude Testament, het verwerpen als zijnde vals. Laten we nu eens een nauwkeurige en objectieve blik werpen op het Nieuwe Testament.

1. De betrouwbaarheid van het Nieuwe Testament

Laten we starten met het begin, dat is het boek Matteüs. Het begint met een geslachtsregister van

Jezus, beginnend bij Abraham en eindigend met Jozef, Maria's echtgenoot, "uit wie Jezus geboren is,

die Christus genoemd wordt." Matteüs 1:16

Er staat verder vermeld, in vers 17, dat al de geslachten van Abraham tot David 14 geslachten waren,

en van David tot de Babylonische ballingschap 14 geslachten, en van de ballingschap tot Christus 14 geslachten. Hier stuiten we meteen op een groot probleem; in het Heilige boek Kronieken,

1 Kronieken 3:10-24, is het geslachtsregister van de familie van Salomo gegeven, en in het boek

Kronieken zijn er 18 geslachten tussen Koning David en de Babylonische ballingschap, en geen 14.

Hebreeuwse Bijbel Nieuwe Testament

1 Kronieken 3:10-16 Matteüs 1:6-11

Salomo Salomo

Rechabeam Rechabeam

Abia Abia

Asa Asa

Josafat Josafat

Joram Joram

Achazja ---

Joas --- ?

Amasja ---

Azarja Uzzia

Jotam Jotam

Achaz Achaz

Hizkia Hizkia

Manasse Manasse

Amon Amon

Josia Josia

Jojakim --- ?

Jechonja Jechonja

In het geslachtsregister in het boek Matteüs ontbreken vier namen die duidelijk zijn vermeld in de Hebreeuwse Bijbel. Dus volgens het Heilige Oude Testament waren er 18 generaties tussen Koning David en de Babylonische ballingschap, maar volgens het Nieuwe Testament 14.

Als het Nieuwe Testament het geןnspireerde woord van G.d is, hoe kan zo'n vergissing er dan in voorkomen?

In deze context is het ook interessant om eens te kijken naar het boek Lucas, hoofstuk 3, vers 23.

Hier geeft Lucas het geslachtsregister van Jezus, maar een korte blik is genoeg om te laten zien dat dit geslachtsregister totaal verschilt van het geslachtsregister van Matteüs. In het boek Matteüs is de vader van Jozef Jacob, diens vader is Mattan, diens vader is Eleazar. In het boek van Lucas is de vader van Jozef Eli, diens vader is Mattat, diens vader is Levi.

Hoe is dit mogelijk?

Was Maria getrouwd met twee Jozefs?

Dingen zoals dit vormen een groot probleem voor mensen met een objectieve en open kijk op het Nieuwe Testament.

Sommigen zeggen dat Lucas het geslachtsregister gaf van Jezus via zijn moeder Maria. Maar dat snijdt geen hout, omdat het duidelijk beschreven is in Lucas 3:23; "En hij, Jezus, was, toen hij optrad, ongeveer dertig jaar, een zoon, naar men meende, van Josef, de zoon van Eli, de zoon van …" Hier wordt duidelijk het geslachtsregister van Jozef gegeven. De naam Maria wordt zelfs niet genoemd in dit hoofdstuk.

Dus het Nieuwe Testament is niet alleen in tegenspraak met het Oude Testament, het spreekt ook zichzelf tegen.

Aangezien we twee verschillende geslachtsregisters hebben, moet er minimaal ייn verkeerd zijn.

Deze problemen waren reeds erkend in de tijd van Paulus. Daarom schreef hij aan Titus: "maar dwaze vragen, geslachtsregisters, twist, en strijd over de wet moet gij ontwijken, want dat is nutteloos en doelloos." Titus 3:9 Zie ook 1 Timoteüs 1:3-4

Maar het ontwijken van het probleem lost het niet op.

De feiten zijn dat er hier al grote fouten staan in de evangeliכn.

In Matteüs 1:18 lezen we: "De geboorte van Jezus Christus geschiedde aldus. Terwijl zijn moeder Maria ondertrouwd was met Josef, bleek zij, voordat zij samen geweest waren, zwanger te zijn uit de heilige geest." Toen Jozef haar wilde verlaten, omdat ze zwanger was van iemand anders, kwam er een engel tot hem (vers 20) en zei: "… want wat in haar verwekt is, is uit de heilige geest."

Het is duidelijk beschreven hier, en ook de vaste overtuiging van Christenen, dat Jozef niet de vader

van Jezus was. Wat was dan de reden om te proberen te bewijzen dat Jezus een afstammeling van

Koning David was (Matteüs 1:1) door het geslachtsregister van Jozef te geven die zijn vader niet was?

De engel vertelt Jozef (Matteüs 1:22-23) dat dit gebeurd is om het woord van de profeet te vervullen: "Zie, de maagd zal zwanger worden en een zoon baren, en men zal hem de naam Immanuכl geven."

Deze profetie staat in Jesaja 7:14: "Zie de jonkvrouw zal zwanger worden en een zoon baren; en zij zal hem de naam Immanuel geven." We zien hier dat in Jesaja gesproken word over een jonge vrouw, en niet over een maagd. Het is natuurlijk heel wat normaler dat een jonge vrouw zwanger wordt dan dat een maagd zwanger wordt. Maar de profeet Jesaja spreekt duidelijk over een jonge vrouw en niet over een maagd. Daarom geeft het Nieuwe Testament deze profetie vekeerd weer.

De Staten Vertaling zegt in Jesaja 7:14 maagd, maar dit is een foutieve vertaling. Het Hebreeuwse woord in Jesaja 7:14 dat de Staten Vertaling vertaalt als maagd is almah. In het Hebreeuws betekent almah meisje, jonge vrouw, dat kan een maagd zijn, maar het hoeft niet. Daarom is het woord maagd in Jesaja 7:14 een verkeerde vertaling. Het Hebreeuwse woord voor maagd is betulah, dat woord is bijvoorbeeld gebruikt wanneer de Heilige Thora spreekt over Rebecca in Genesis 24:16 "… een maagd, met wie geen man gemeenschap had gehad."

Dit feit is erkend door vele Christelijke bijbelvertalers, bijvoorbeeld "The New English Bible",

"The Good News Bible", and "The Revised Standard Version" hebben dit vers op de juiste wijze vertaald, en niet als een maagd. De nederlandse Nieuwe Wereld vertaling vertaald almah met meisje, en de Leidsche Vertaling en de Prof. Obbink vertalen almah in Jesaja 7:14 met jonge vrouw.

Dus het Nieuwe Testament heeft het Oude Testament verkeerd geciteerd.

In het Oude Testament is nergens een profetie te vinden dat de messias geboren zal worden uit een maagd. In feite, nergens in het Oude Testament baart een maagd een kind. Dit concept is alleen te vinden in de heidense mythologie.

De engel gaat verder met het citeren van Jesaja, zeggende: "en men zal hem Immanuכl noemen". Maar dat is niet wat er geschreven is in Jesaja 7:14; daar zegt het duidelijk in het Hebreeuws en in de Nieuwe Vertaling, dat zij, de moeder, hem Immanuכl zal noemen. Deze profetie is nooit uitgekomen bij Jezus, hij is nooit Immanuכl genoemd, in plaats daarvan was zijn naam Jezus. Deze tekst kan ook niet op Jezus duiden omdat het in vers 16 zegt: "Maar voordat de jongen weet het kwade te verwerpen en het goede te verkiezen, zal het land ontvolkt zijn, voor welks beide koningen gij angstig zijt." Het zegt hier dat er een tijd zal zijn dat de jongen niet in staat zal zijn het kwade te verwerpen. En aangezien Jezus, volgens het Christendom, zonder zonden is, kan deze tekst niet naar hem verwijzen.

En als we kijken naar deze tekst in de juiste context, wanneer we het hele hoofdstuk Jesaja 7 lezen, dan zien we dat deze tekst niet verwijst naar de komst van de messias. Dit hoofdstuk vertelt over G.d die een teken geeft aan Achaz, dat hij rust zal hebben in zijn dagen.

We zien hier twee dingen: het hele hoofdstuk vertelt over de dagen van Achaz, ongeveer 700 jaar voor Jezus; vers 14: "Daarom zal de Here zelf u een teken geven." Het volgende wat we zien is dat de baby waar over gesproken wordt alleen een teken is, geen verlosser. G.d is de verlosser, zoals geschreven is in vers 17: "De Here zal over u, …"

Maar het citeren van of verwijzen naar gebeurtenissen uit het Oude Testament is niet echt de sterke kant van het Nieuwe Testament. Kijk bijvoorbeeld in het boek Handelingen hfdst. 7. Hier wordt Stefanus gearresteerd en voor het hooggerechtshof geleid, beschuldigd van G.dslastering. Hij spreekt hier over G.d die Abraham roept.

Handelingen 7:4 vertelt: "Toen vertrok hij uit het land der Chaldeeכn en vestigde zich in Haran. En nadat zijn vader gestorven was, bracht Hij hem vandaar over naar dit land, waar gij nu woont."

Hier staat duidelijk dat Abraham Haran verliet na de dood van zijn vader. Wie was zijn vader?

Zie Genesis 11:26: "Toen Terach zeventig jaar geleefd had, verwekte hij Abram, Nachor en Haran."

Dus Abrahams vader was Terach, die 70 jaar oud was toen hij Abraham verwekte.

Genesis 12:4: "En Abram was vijfenzeventig jaar oud, toen hij uit Haran vertrok."

Op dat moment, toen Abraham uit Haran vertrok, was zijn vader 70+75=145 jaar oud.

En hoe lang leefde zijn vader? Genesis 11:32: "En de dagen van Terach waren tweehonderdenvijf jaar, en Terach stierf te Haran."

Toen Abraham vertrok uit Haran was zijn vader 145 jaar oud. Zijn vader bereikte een leeftijd van 205 jaar. Dat betekent dat zijn vader, na het vertrek van Abraham, nog 60 jaar geleefd heeft (205-145).

In dat geval, hoe kan Stefanus beweren dat Abraham uit Haran vertrok na de dood van zijn vader?

In het zelfde hoofstuk is geschreven, Handelingen 7:14; "En Jozef zond heen om zijn vader Jacob te laten komen en al zijn bloedverwanten, 75 zielen."

Lees nu wat het Heilige boek Genesis zegt over deze gebeurtenis. Genesis 46:27; "Het gehele getal der zielen van het huis van Jacob, die naar Egypte kwamen, was zeventig."

Dus de Thora zegt dat 70 mensen van het huishouden van Jacob naar Egypte vertrokken, en Stefanus zegt 75.

Hoe is dit mogelijk?

In vers 15 en 16 van Handelingen 7 zegt Stefanus: "En Jacob trok af naar Egypte, en hijzelf stierf, en onze vaderen; en zij werden overgebracht naar Sichem en bijgezet in het graf, dat Abraham voor een som gelds van de zonen van Hemor te Sichem gekocht had."

Dit vers bevat meerdere onjuistheden.

Jacob werd niet begraven in Sichem, hij werd begraven in een spelonk in het veld van Makpela in Mamre.

Genesis 49:33: "Toen Jacob geכindigd had zijn zonen bevelen te geven, trok hij zijn voeten terug op het bed en gaf de geest, en hij werd tot zijn voorgeslacht vergaderd."

Genesis 50:13: "Zijn zonen vervoerden hem naar het land Kanaהn, en zij begroeven hem in de spelonk van het veld van Makpela, welk veld, tegenover Mamre gelegen, Abraham tot een eigen grafstede had gekocht van de Hethiet Efron."

Hier zien we dat Abraham geen tombe kocht in Sichem, maar in Mamre, wat Hebron is, (Genesis 23:19) en daar werd Jacob begraven, en niet in Sichem.

In feite was er wel een begraafplaats in Sichem. Maar die was niet door Abraham gekocht, maar door Jacob, en niet Jacob, maar Jozef werd daar begraven. Zie Jozua 24:32: "Het gebeente van Jozef, dat de Israכlieten uit Egypte meegevoerd hadden, heeft men te Sichem begraven, in het stuk land, dat Jacob voor honderd stukken geld van de zonen van Hemor, de vader van Sichem, gekocht had."

Over Stefanus is geschreven (Handelingen 6:5), dat hij vervuld was met de heilige geest, en dat zij niet bij machte waren om de wijsheid en de geest, waardoor hij sprak, te weerstaan. (vers 10)

Wat voor soort wijsheid is dit, fout na fout na fout maken, al die verkeerde citaties?

Kan iemand die zo vervuld is van de heilige geest zoveel vergissingen maken?

Wat zegt dit over de betrouwbaarheid van het Nieuwe Testament?

En wat betreft de hoofdrolspeler van het Nieuwe Testament, Jezus, hoe betrouwbaar zijn zijn verklaringen?

Kijk eens naar een uitspraak van hem in Marcus 2:26. Hier zegt hij dat David de tempel (Tabernakel) binnen ging in de dagen van Abjatar de hogepriester, en van de toonbroden at. Deze gebeurtenis is vastgelegd in 1 Samuכl 21:1; "David kwam te Nob bij de priester Achimelek …"

Tijdens dit incident was Achimelek hogepriester, en niet zijn zoon Abjatar. Een hogepriester vervult zijn functie tot de dag waarop hij sterft, en dan neemt zijn zoon het over. Dus alleen na de dood van Achimelek, zoals vermeld in 1 Samuכl 22:18, volgde zijn zoon Abjatar hem op, zoals we kunnen lezen in 1 Samuכl 30:7; "Toen beval David de priester Abjatar, de zoon van Achimelek, …"

Laten we eens kijken naar ייn van de andere uitspraken van Jezus, in Matteüs 23:35: "Opdat over u kome al het rechtvaardige bloed dat vergoten werd op de aarde, van het bloed van Abel de rechtvaardige tot het bloed van Zacharias, de zoon van Berekja, die gij vermoordt hebt tussen het tempelhuis en het altaar."

Deze gebeurtenis is vastgelegd in 2 Kronieken 24:20-21; "Toen vervulde de Geest G.ds Zacharia

(noot van de vertaler: in de Nieuwe Vertaling: Zekarja, in de Staten Vertaling: Zachariב), de zoon van de priester Jojoda, en hij ging tegenover het volk staan en zeide tot hen … Maar zij maakten een samenzwering tegen hem en stenigden hem op bevel van de koning in de voorhof van het huis des Heren."

Hier zien we dat de Zacharia die vermoord werd tussen de tempel en het altaar de zoon was van Jojoda, en niet de zoon van Berekja, zoals beweerd door Jezus. Jezus haalde twee dingen door elkaar: Er was een profeet genaamd Zacharia, zoon van Berekja, maar hij was niet degene die gestenigd werd in de voorhof. Zacharia, de zoon van Berekja, was de profeet die ons het Bijbelboek Zacharia gaf. Bekijk Zacharia 1:1; "In de achtste maand, in het tweede jaar van Darius, kwam het woord des Heren tot de profeet Zacharia, de zoon van Berekja, de zoon van Iddo …"

Deze Zacharia leefde na de verwoesting van de eerste Tempel, gedurende de herbouw van de tweede Tempel. De moord op Zacharia, de zoon van Jojoda, in de voorhof van de Tempel, gebeurde tijdens de eerste Tempelperiode, lang voor Zacharia, de zoon van Berekja.

In het geval dat uw Bijbelvertaling in Zacharia 1:1 vermeldt: "Zacharia, de zoon van Iddo de profeet,…", wees dan verzekerd van het feit dat de Hebreeuwse tekst zegt: "Zacharia, de zoon van Berekja, de zoon van Iddo de profeet, …"

In sommige Bijbelvertalingen is de tekst vervalst om deze vergissing van Jezus te verdoezelen.

Van dit zien we dat zelfs de woorden van Jezus niet betrouwbaar zijn.

Hoe kan het gebeuren dat de "zoon van G.d", volgens het Christendom G.d zelf, zulke elementaire

vergissingen maakt?

Voor een Joodse lezer betekent dit dat de mensen van het Nieuwe Testament hun Bijbel niet kenden.

Voor een Jood is dit genoeg om het hele Nieuwe Testament te verwerpen.

De argumenten; "O.K, het Nieuwe Testament is onbetrouwbaar, maar het Oude Testament, wat veel ouder is, is net zo onbetrouwbaar", of het argument; "De Joden veranderden het Oude Testament na het ontstaan van het Christendom, om het Christendom in discrediet te brengen" gaan niet op.

De Thora, het meest Heilige gedeelte van de Hebreeuwse Bijbel, is door de tijd heen overgedragen, gedurende een periode van ongeveer 3300 jaar, met een verbazingwekkende graad van nauwkeurigheid. Er zijn zeer veel regels die betrekking hebben op het copiכren van de Thorarollen: Ze mogen alleen maar geschreven worden op perkament van reine dieren, en worden vastgenaaid met pezen van reine dieren. Ze mogen alleen maar beschreven worden door een Jood, gekleed in een Joods gewaad, in een staat van rituele zuiverheid, hetgeen onder andere betekent dat hij zichzelf moet wassen in een ritueel bad. Zelfs zijn gedachten zijn onderhevig aan zekere regels. Het gehele manuscript moet gelinieerd worden voordat het wordt opgeschreven, wanneer er drie woorden zijn geschreven zonder linieering, wordt het gehele manuscript afgekeurd en begraven. De inkt mag alleen een zwarte kleur hebben, bereid volgens een oud recept. De Thorarol mag alleen gecopiכerd worden van een andere authentieke rol, en er is absoluut geen enkele afwijking toegestaan. Er mogen absoluut geen woorden worden opgeschreven zonder eerst het voorbeeld te bekijken. De lengte van iedere kolom moet tussen de 48 en 60 regels, en de breedte moet 30 letters zijn. Tussen de letters moet er een afstand zijn gelijk aan een haar, tussen de paragrafen een ruimte van negen letters, tussen de boeken een ruimte van drie regels. Er zijn berekeningen gemaakt over hoeveel letters er zijn in de Thora, welke letter de middelste is, hoeveel letters er zijn in elk boek van de Thora, en hoe vaak bepaalde woorden en gelijke letters voorkomen in de tekst. En er zijn nog veel meer regels voor het copiכren van Thorarollen die tot op de dag van vandaag nog worden aangehouden. Geen enkele andere religie had zo'n extreem precieze manier voor het copiכren van hun heilige teksten. Dit geeft een beeld van het enorme respect wat de Joden hebben voor hun gewijde tekst, en dat is de reden dat de tekst de afgelopen millennia is doorgegeven met een extreme graad van nauwkeurigheid.

Iedere expert, en iedereen die kennis heeft op het gebied van Bijbelse teksten, stemt in met het feit dat het Oude Testament, ondanks dat het veel ouder is dan het Nieuwe Testament, veel nauwkeuriger is overgeleverd dan het Nieuwe Testament.

Het Oude Testament kan niet gewijzigd zijn na de opkomst van het Christendom omdat het toen reeds algemeen bekend was in de niet-Joodse wereld. Alexander de Grote stichtte in 332 voor de gewone jaartelling de stad Alexandriכ. De Joden hadden daar van het begin af aan een prominente plaats en eens leefden daar een miljoen Joden. De voertaal daar was Grieks en daarom was er een Griekse vertaling gemaakt voor de aldaar wonende Joden die bekend staat als de Septuaginta. Septuaginta betekent zeventig. Het verwijst naar de 72 vertalers, zes uit iedere stam van Israכl, die deze vertaling hebben gemaakt, die gereed kwam omstreeks 250 voor de gewone jaartelling. Een copie van de Septuaginta werd bewaard in de bibliotheek van Alexandriכ.

Toen het Joodse volk in Ballingschap naar Babylon ging, werd het land opgevuld met heidense stammen. Zij vermengden zich met de overgebleven Joden en begonnen grote gedeelten van de Joodse religie over te nemen, en ze accepteerden de Thora. Vanuit Babylon werd er een Joodse priester gezonden met de opdracht die heidense stammen, die nu in Samaria leven, te leren leven volgens de geboden van G.d.

(2 Koningen 17:24-29) Toen de Joden terug kwamen uit de Babylonische ballingschap, wilden deze Samaritanen samengaan met het Joodse volk maar ze werden afgewezen omdat ze nog steeds betrokken waren bij afgoderij. Dit veroorzaakte een grote mate van vijandigheid tussen de Joden en de Samaritanen. De Samaritanen belemmerden zelfs de herbouw van de tweede Tempel. (Ezra 4)

De Samaritanen bleven een sekte, gescheiden van het Joodse volk en hun gehele Bijbel bestaat uit de eerste vijf boeken, de Thora. Deze gebeurtenissen vonden plaats ongeveer 350 jaar voor de gewone jaartelling.

De Samaritanen zijn nog steeds aanwezig in Israכl als een kleine sekte.

De Samaritaanse Thora en de Septuaginta waren niet onderhevig aan hetzelfde zeer preciese copiכerproces als de Joodse Thora. Maar ondanks dat, wanneer we een vergelijking maken tussen het Oude Testament en de Septuaginta, en de Joodse Thora en de Samaritaanse Thora, dan zien we dat op de meeste plaatsen waar Stefanus en Jezus serieuze vergissingen maakten, deze teksten overeenkomen met de Hebreeuwse Bijbel.

Daarom worden ook de Grieks Orthodoxe Kerk en de Grieks Katholieke Kerk, die tot op de dag van vandaag de Septuaginta als hun officiכle tekst van het Oude Testament hebben, geconfronteerd met serieuze problemen.

Zelfs de naam "Het Nieuwe Testament" klopt niet: Het verwijst naar het nieuwe verbond dat G.d zal maken met het Joodse volk. Paulus claimt dat dit is gebeurd door Jezus.

Paulus zegt in Hebreeכn 10:15-17; "En ook de heilige Geest geeft ons daarvan getuigenis, want nadat Hij gezegd had: Dit is het verbond, waarmede Ik Mij aan hen verbinden zal, zegt de Here: Ik zal mijn wetten in hun harten leggen, en die ook in hun verstand schrijven, en hun zonden en hun ongerechtigheden zal Ik niet meer gedenken."

Dit is geschreven in Jeremia 31:31-34; "Zie, de dagen komen, luidt het woord des Heren, dat Ik met het huis van Israכl en het huis van Juda een nieuw verbond sluiten zal. Niet zoals het verbond, dat ik met hun vaderen gesloten heb ten dage dat Ik hen bij de hand nam, om hen uit het land Egypte te leiden: Mijn verbond dat zij verbroken hebben, hoewel Ik heer over hen ben, luidt het woord des Heren. Maar dit is het verbond dat ik met het huis van Israכl sluiten zal na deze dagen, luidt het woord des Heren: Ik zal Mijn wet in hun binnenste leggen en die in hun hart schrijven, Ik zal hun tot een G.d zijn en zij zullen Mij tot een volk zijn. Dan zullen zij niet meer een ieder zijn naaste en een ieder zijn broeder leren: Kent de Here: want zij allen zullen Mij kennen, van de kleinste tot de grootste onder hen, luidt het woord des Heren, want Ik zal hun ongerechtigheid vergeven en hun zonden niet meer gedenken."

Zijn we nu in de dagen dat iedereen de Here (J-H-W-H) kent?

Dat niemand zijn naaste hoeft te leren over G.d?

Duidelijk niet!

Dus zelfs de verwijzing naar het nieuwe verbond, het "Nieuwe Testament", klopt niet.

2. De goddelijkheid van Jezus.

Laten we ons nu eens richten op de boodschap die het Nieuwe Testament ons probeert te geven, gewapend met de kennis dat, zoals eerder is aangegeven, er ייn G.d bestaat, en die ene G.d ייn is.

Verrassend genoeg, in het Nieuwe Testament is G.d ook ייn. Lees voor dit feit de volgende verzen:

Marcus 12:29-34. Hier zegt Jezus zelf: "Hoor, Israכl, de Here, onze G.d, de Here is ייn."

En in vers 32 krijgt hij als antwoord: "… dat Hij ייn is en dat er geen ander is dan Hij.", waarop Jezus antwoord: "Gij zijt niet verre van het Koninkrijk G.ds."

Dus ook voor Jezus is G.d duidelijk ייn.

En hoe staat het met Paulus, die meer dan de helft van alle boeken van het Nieuwe Testament geschreven heeft, wat denkt hij er van? Romeinen 3:30: "Indien er namelijk ייn G.d is, …"

1 Korintiכrs 8:4: "…, wij weten, dat er geen afgod in de wereld bestaat en dat er geen God is dan ייn." Idem vers 6: "… voor ons nochtans is er maar ייn G.d, …"

Efeziכrs 4:6; "ייn G.d en vader van allen, …" 1 Timoteüs 2:5; "Want er is ייn G.d …"

En kijk wat Jakobus zegt in Jakobus 2:19; "Gij gelooft, dat G.d ייn is? Daaraan doet gij wטl, …"

Ook in het Nieuwe Testament is G.d ייn.

Neem er goede nota van dat er hier nergens gesproken is over, of verwezen wordt naar een drie-ייnheid.

Het concept van de drie-ייnheid is nergens te vinden in het Oude of het Nieuwe Testament.

En wat zegt het Nieuwe Testament over Jezus? Het zegt dat hij een god is.

Kijk bijvoorbeeld naar wat Tomas zegt tegen Jezus; "Mijn Here en mijn god!" Johannes 20:28.

Het evangelie van Johannes veranderdt Jezus in de scheppende G.d. Bekijk de eerste verzen van Johannes 1; "In den beginne was het woord en het woord was bij G.d en het woord was G.d. Dit was in den beginne bij G.d." Hier, in vers 1 en 2, staat duidelijk dat "het woord" G.d is. Bekijk nu vers 3;

"Alle dingen zijn door het woord geworden en zonder dit is geen ding geworden, dat geworden is."

Hier zegt het dat alles gemaakt is door het woord, dus het woord is de scheppende G.d.

Wie is het woord? Lees vers 14; "Het woord is vlees geworden en het heeft onder ons gewoond en wij hebben zijn heerlijkheid aanschouwd, een heerlijkheid als van de eniggeborene des vaders, …"

Het tot vlees geworden woord is, volgens het Christendom, Jezus. Dus volgens het Nieuwe Testament is Jezus de scheppende G.d. Ook in Kolossenzen 1:16 staat duidelijk dat Jezus de scheppende G.d is.

Lees hiervoor Kolossenzen 1:12-18 om een goed overzicht te krijgen.

In Johannes 10:30 zegt Jezus: "Ik en de vader zijn ייn."

Hier hebben we dus een situatie van een menselijk wezen dat zegt dat hij G.d is.

Maar volgens de Heilige Hebreeuwse teksten is dit onmogelijk, omdat er gesteld is in Numeri 23:19,

In 1 Samuכl 15:29, en in Hosea 11:9 dat G.d geen mens is. De Joodse voorstelling van G.d is dat hij een spiritueel wezen is, en geen vlees en bloed. Zie Genesis 1:2; "… , en de Geest Gods zweefde over de wateren."

Voor een Jood is het een gruwel dat de enige echte G.d een mens zou zijn. G.d is een ondefiniכerbaar, spiritueel, onzichtbaar wezen. "…, want geen mens zal Mij zien en leven." Exodus 33:20.

Door te zeggen dat G.d een mens is, of dat Hij twee is, of drie is, of drie in ייn, definiכer je G.d, die ondefiniכerbaar is.

Het idee dat Jezus G.d was gaat ook in tegen de eenheid van G.d. Hoe kan G.d ייn zijn als Hij op de aarde rondwandelt als een man en Hij op hetzelfde moment in de hemel is?

Zelfs ondanks dat Jezus zegt dat hij en de vader ייn zijn, is dat duidelijk niet het geval. Kijk naar Matteüs 23:9; "En gij zult op aarde niemand uw vader noemen, want ייn is uw vader, Hij, die in de hemelen is." Hier sluit Jezus zichzelf uit dat hij de vader in de hemel zou zijn.

Lukas 22:41-42; "…, en bad deze woorden: … doch niet mijn wil, maar de uwe geschiede!"

Dit geeft ook aan dat de vader en Jezus niet dezelfde persoon zijn, anders zou hij tot zichzelf bidden.

Als zij dezelfde persoon waren, dan zou Jezus' wil automatisch de wil van de vader zijn, maar hij zegt:

Niet mijn wil maar uw wil zal gebeuren.

Zij zijn dus duidelijk twee verschillende persoonlijkheden.

Zelfs in de hemel is Jezus ondergeschikt aan de Vader volgens 1 Korintiכrs 15:28, Matteüs 20:23, Filippenzen 2:9, dus het is onmogelijk dat zij dezelfde persoon zijn.

We kunnen hier veel voorbeelden aan toevoegen. De geןnteresseerde lezer kan bijvoorbeeld de volgende verzen lezen: Matteüs 24:36, Johannes 5:19-23, 12:27, 18:11, Kolossenzen 1:15.

Toen Jezus aan het kruis hing schreeuwde hij uit: "Mijn G.d, mijn G.d, waarom hebt Gij mij verlaten?" Matteüs 27:46.

Verliet G.d zichzelf?

We hebben dus een G.d "de vader" in de hemel, en een G.d "de zoon" op aarde.

Aangezien we hebben vastgesteld dat er slechts ייn G.d is, en dat die ene G.d ייn is, is er nu een G.d te veel.

De enige ware G.d zegt: "Gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben. … Gij zult u voor die niet buigen, noch hen dienen; want Ik, de Here uw G.d, ben een naijverig (dit betekent jaloers) G.d, …" Exodus 20:3+5.

Jezus onderschrijft dit volkomen. Hij zegt in Matteüs 4:10: "De Here, uw G.d, zult gij aanbidden en Hem alleen dienen." Zie ook Lukas 4:8.

Maar hoe kunnen we dan de verklaringen uitleggen van Jezus wanneer hij zegt: "opdat allen de zoon eren gelijk zij de vader eren. Wie de zoon niet eert, eert ook de vader niet, die hem gezonden heeft."

Johannes 5:23.

"Indien iemand mij wil dienen hij volge mij, ... Indien iemand mij dienen wil, de Vader zal hem eren."

Johannes 12:26

Hoe is dit mogelijk? Dit is afgoderij!

Deze feiten gingen niet ongemerkt voorbij aan de vroege Christelijke kerk.

In de eerste eeuwen van de Christelijke kerk was er niet zoiets als een drie-eenheid. De kerk beschouwde Jezus als een "halfgod", overeenkomstig de leerstelling van Origenes, die leefde van 185 tot 254. Maar in 318 raakte de geestelijke Arius in conflict met zijn bisschop, vanwege zijn standvastige verklaring over Jezus. Aangezien hij een bijbelgeleerde was, kon hij niet accepteren dat Jezus een god was, omdat de Bijbel leert dat er maar ייn G.d is. Daarom leerde hij dat Jezus geen god was, maar een schepsel.

Maar zijn bisschop, Alexander, betwistte dat omdat het Nieuwe Testament Jezus duidelijk verandert in een god. Dit geschil werd bijgelegd in de synode van 325 in Nicea; Eerst werden Jezus en "G.d de vader" een twee-eenheid, en later werd de Heilige Geest toegevoegd om een drie-eenheid te vormen. (Geschiedenis der Kerk, door Dr. H. Berkhof, zesde editie 1955, pag. 68-70)

Zodoende was de uitvinding van de drie-eenheid een geforceerde oplossing voor het probleem van het hebben van twee goden, waar de Bijbel leert dat er maar ייn is. En dit is wat de Christelijke kerken geloven en leren tot op de dag van vandaag, dat G.d een drie-eenheid is.

Maar nergens in de Bijbel kan er iets worden gevonden dat zegt dat er zoiets als een drie-eenheid is.

En wat betreft 1 Johannes 5:7? "Want drie zijn er die getuigen in de hemel: de Vader, het woord en de Heilige Geest; en deze drie zijn ייn."

Nou, dit lijkt een goede tekst om de drie-eenheid te bewijzen, afgezien van het feit dat dit een vervalsing van de Bijbel is. In de originele Griekse scripturen bestaat deze tekst niet. Deze tekst is later toegevoegd aan het Nieuwe Testament in een wanhopige poging een drie-eenheid te bewijzen die niet bewezen kan worden. Het Nieuwe Testament is in stukjes en beetjes naar ons gekomen, een evangelie van hier, een brief van Paulus van daar… De eersten die hier uit een betrouwbare tekst samenstelden van het Griekse Nieuwe Testament, waren Westcott en Hort in 1881.

In die Griekse grondtekst 1 Johannes 5:7 staat: "Want drie zijn er die getuigen."

Dat is alles.

Gevolg door vers 8: "De geest en het water en het bloed, en de drie zijn tot ייn."

Het hele stuk over de Vader, het woord en de Heilige Geest, en dat deze ייn zijn, is niet aanwezig in de originele Griekse tekst.

De Griekse grondtekst van het Nieuwe Testament van Dr. Eberhard Nestle wordt tegenwoordig beschouwd als de meest betrouwbare Griekse tekst die er bestaat, en in die tekst zijn de verzen 7 en 8 van 1 Johannes 5 exact gelijk aan die in de tekst van Westcott en Hort. (U hoeft me hiervoor niet op mijn woord te geloven, vraag het gewoon aan uw pastoor of dominee, en hij zal deze feiten bevestigen, uitgezonderd natuurlijk wanneer hij tegen u liegt)

Dit hele stuk tekst dat niet thuis hoort in uw christelijke bijbel staat in de Nieuwe Vertaling tussen vierkante haken. In de inleiding tot de Nieuwe vertaling staat geschreven: "Tussen vierkante haakjes [....] staan woorden of tekst gedeelten waarvan word aangenomen dat ze niet tot de oorspronkelijke tekst behoord hebben. Ze komen alleen in het nieuwe testament voor." (sic)

Er bestaat niet iets zoals een drie-eenheid, niet in het Oude Testament en niet in het Nieuwe Testament.

Er bestaat echter wel een overvloed aan bewijzen van de eenheid van G.d. Bekijk deze teksten:

"… dat de Here (J-H-W-H), de enige G.d is, er is geen ander behalve Hij." Deuteronomium 4:35.

"Ziet nu, dat Ik, Ik het ben, daar is geen G.d, behalve Mij. Ik dood en doe herleven, Ik verbrijzel en Ik genees, en niemand is er die redt uit mijn macht." Deuteronomium 32:39.

"Here, niemand is u gelijk, en geen G.d is er behalve Gij naar al wat wij met onze oren gehoord hebben." 1 Kronieken 17:20.

"Gij toch zijt alleen de Here, …" Nehemia 9:6.

"Want Gij zijt groot en doet wonderen, Gij, o G.d , alleen." Psalm 86:10.

"Ik ben de Here en er is geen ander; buiten Mij is er geen G.d. Ik gordde u, hoewel gij Mij niet kendet, opdat men het wete waar de zon op gaat en waar zij ondergaat, dat er buiten Mij niemand is; Ik ben de Here en er is geen ander." Jesaja 45:5-6.

Deze lijst kan uitgebreid worden met vele andere verzen maar de betekenis is reeds duidelijk:

Er is maar ייn G.d en er is niemand anders. Geen zoon, geen heilige geest, niets.

G.d heeft geen vader, geen zoon en geen broer.

Er is maar ייn G.d.

3. Jezus als de messias.

Wie en wat is de messias? Laten we eens kijken wat de messias zou moeten doen volgens de Heilige Hebreeuwse teksten. In Jesaja 2:4 staat geschreven dat in de dagen van de messias de zwaarden omgesmeed worden tot ploegscharen en speren tot snoeimessen.

"Van geen geweld zal in uw land meer gehoord worden, van verwoesting noch verderf in uw gebied; en gij zult uw muren Heil noemen en uw poorten Lof." Jesaja 60:18.

"En er zal geen ban meer zijn, maar Jeruzalem zal veilig gelegen zijn." Zacharia 14:11.

"Ik zal een keer brengen in het lot van mijn volk Israכl: verwoeste steden zullen zij herbouwen en bewonen; wijngaarden zullen zij planten en de wijn ervan drinken; boomgaarden zullen zij aanleggen en de vruchten daarvan eten. Dan zal Ik hen planten in hun grond, en zij zullen niet meer worden uitgerukt uit de grond die Ik hun gegeven heb, zegt de Here uw G.d." Amos 9:14-15.

Het is duidelijk dat de messias Israכl moet verlossen, en algehele vrede brengen.

Echter, dat is niet gedaan door Jezus. In tegendeel, nadat hij terechtgesteld was als een gewone crimineel werd de tempel verwoest en het Joodse volk werd verbannen, en sindsdien was er oorlog na oorlog op de aarde.

Om dit probleem te omzeilen, bedacht de Christelijke kerk de "tweede komst".

Echter, nergens in de Hebreeuwse teksten staat geschreven dat de messias eerst zou komen, zorgen dat hij gedood zou worden, en opnieuw komt in een tweede komst.

Dit is een puur excuus voor Jezus' mislukking om op welke wijze dan ook als messias te fungeren.

De Hebreeuwse teksten zeggen heel duidelijk dat wanneer de messias komt, er van hem verwacht wordt dat hij zijn opdracht meteen zal volbrengen. Bekijk Jeremia 33:14-16: "Zie, de dagen komen, luidt het woord des Heren, dat Ik het goede woord in vervulling zal doen gaan, dat Ik over het huis van Israכl en het huis van Juda gesproken heb. In die dagen en te dien tijde zal Ik aan David een Spruit der gerechtigheid doen ontspruiten, die naar recht en gerechtigheid in het land zal handelen. In die dagen zal Juda verlost worden en Jeruzalem veilig wonen."

Het zegt hier heel duidelijk dat wanneer er een Spruit der gerechtigheid is ontsproten aan David, dan, in die tijd, de verlossing zal plaats vinden. En niet duizenden jaren later, nadat de Spruit der gerechtigheid is doodgemarteld, en terug komt in een "tweede komst".

Zelfs in zijn eigen dagen waren mensen er niet zeker van of hij nu wel of niet de messias was, maar, hij zei dat hij een teken zou geven. Slechts ייn.

Matteüs 12:38-40; "…, maar het zal geen teken ontvangen dan het teken van Jona, de profeet. Want gelijk Jona drie dagen en drie nachten in de buik van het zeemonster was, zo zal de zoon des mensen in het hart der aarde zijn, drie dagen en drie nachten."

Hier zegt hij duidelijk dat het enige teken dat hij zal geven is dat hij drie dagen en drie nachten in het graf zal zijn.

Hij werd gekruisigd op vrijdagmiddag, de dag voor de Sabbat. Marcus 15:42.

Hij was wederopgestaan op zondagochtend. Marcus 16:9.

Kunt u drie dagen en drie nachten plaatsen tussen vrijdagmiddag en zondagochtend?

Van hieruit moeten we concluderen dat hij het teken niet volbracht heeft dat hij beloofd had.

Als onze verlosser in deze wereld deed hij zijn taak niet al te best.

En wat betreft onze verlossing voor de komende wereld? Volgens het Nieuwe Testament is Jezus de redder van de mensheid, zonder hem is er geen redding mogelijk. Wat zegt G.d hierover in de Hebreeuwse Bijbel? Jesaja 43:3: "Want Ik, de Here (J-H-W-H), ben uw G.d, de Heilige Israכls, uw verlosser."

Hier zegt het duidelijk dat de enige ware G.d onze verlosser is.

Heeft G.d een andere verlosser nodig? Is er een andere verlosser?

Jesaja 43:10-11: "Voor Mij is er geen G.d geformeerd en na Mij zal er geen zijn. Ik, Ik ben de Here en buiten Mij is er geen verlosser."

Jesaja 45:21-22: "En er is geen G.d behalve Ik, een rechtvaardige, verlossende G.d is er buiten Mij niet. Wendt u tot Mij en laat u verlossen, alle einden der aarde, want Ik ben G.d en niemand meer."

Hosea 13:4: "Maar Ik ben de Here uw G.d van het land Egypte af; een god nevens Mij kent gij niet en een verlosser nevens Mij is er niet."

Hier zien we dat de Here (J-H-W-H) onze verlosser is en dat er niemand is behalve hem.

G.d is geen man, dat Hij liegen zou (Numeri 23:19); dus we moeten ons vertrouwen stellen op G.d en niet op een man: "Zo zegt de Here: Vervloekt is de man die op een mens vertrouwt … Gezegend is de man die op de Here vertrouwt, wiens betrouwen de Here is." Jeremia 17:5+7.

4. Jezus als profeet.

Laten we eens kijken naar de profetische kwaliteiten van Jezus.

In Matteüs 4:17 claimt hij dat het koninkrijk der hemelen nabij is.

Nu, bijna 2000 jaar later, is het koninkrijk er nog steeds niet.

Kijk voor een indrukwekkende profetie in Marcus 13:24-30: "Maar in die dagen, na de verdrukking, zal de zon verduisterd worden en de maan zal haar glans niet geven. En de sterren zullen van de hemel vallen en de machten der hemelen zullen wankelen. En dan zullen zij de zoon des mensen zien komen op de wolken, met grote macht en heerlijkheid. En dan zal hij zijn engelen uitzenden en zijn uitverkorenen verzamelen uit de vier windstreken, van het uiterste der aarde en het uiterste des hemels.

… Voorwaar, ik zeg u, dit geslacht zal geenszins voorbijgaan, voordat dit alles geschiedt."

Dit geslacht is al bijna 2000 jaar geleden voorbij gegaan, en niemand heeft hem terug zien komen op de wolken om zijn koninkrijk van vrede te vestigen en zijn uitverkoren Christenen in te zamelen.

In Matteüs 16:27-28 zegt Jezus: "Want de zoon des mensen zal komen in de heerlijkheid des vaders, met zijn engelen, en dan zal hij een ieder vergelden naar zijn daden. Voorwaar, ik zeg u: Er zijn sommigen onder degenen, die hier staan, die de dood voorzeker niet zullen smaken, voordat zij de zoon des mensen hebben zien komen in zijn koninklijke waardigheid."

Heeft iemand hem zien komen in zijn koninklijke waardigheid? Is iedereen al vergolden naar zijn daden?

Maar sommigen van hen zouden niet sterven voordat zij hem zouden hebben zien komen in zijn koninklijke waardigheid!

Leven zij nog vandaag de dag?

Zelfs Metuselach leefde niet zo lang!

Van hieruit moeten we concluderen dat Jezus het niet best deed als profeet.

Wat zegt de Heilige Thora, die de enige eeuwige G.d gaf aan het Joodse volk, hier over?

Deuteronomium 18:20-22: "Maar een profeet, die overmoedig genoeg is om in Mijn naam een woord te spreken, dat ik hem niet gebood te spreken, of die in de naam van andere goden spreekt, die profeet zal sterven. Wanneer gij nu bij uzelf mocht zeggen: Hoe onderkennen wij het woord dat de Here niet gesproken heeft? Als een profeet spreekt in de naam des Heren en zijn woord wordt niet vervuld en komt niet uit, dan is dit een woord, dat de Here niet gesproken heeft; in overmoed heeft de profeet het gesproken, gij zult voor hem niet vrezen."

Hier gebiedt G.d het Joodse volk om valse profeten, wiens profetiכen niet uitkomen, terecht te stellen.

Jezus is een perfect voorbeeld van een profeet wiens profetie niet uitkwam.

Zie ook het voorgaande hoofdstuk voor de profetie betreffende de drie dagen en nachten die ook niet uit kwam.

En wat betreft de wonderen waarvan wordt aangenomen dat hij ze verrichtte?

Jezus zette zichzelf in de plaats van G.d (Johannes 10:30, 14:9), en hij verlangde dat hij vereerd moest worden gelijk G.d (Johannes 5:23), en er waren mensen die hem aanbaden; zie Matteüs 2:11, 8:2, 14:33, Mark 5:6, Joh. 9:38.

De Nieuwe Vertaling en de Nieuwe Wereld Vertaling (van het Wachttoren genootschap) zeggen in deze laatste vijf verzen niet dat Jezus aanbeden werd, ze zeggen dat hij geeerd werd of dat hem hulde gebracht werd. Maar de Staten Vertaling zegt in deze laatste vijf verzen dat Jezus aanbeden werd, wat op zich een nauwkeurigere vertaling is. Het woord wat hier gebruikt wordt in de griekse grondtekst is proskuneo.

Dit woord is ook gebruikt in Matt. 4:9-10 en Lukas 4:7-8. Hier probeerd de satan Jezus te verleiden om hem te aanbidden, en hier vertalen de Staten Vertaling, de Nieuwe Vertaling, en de Nieuwe Wereld Vertaling het woord proskuneo allemaal met aanbidden. Jezus zegt hier (geheel juist): "De Heere uw G.d zult gij aanbidden en hem alleen dienen."

Maar waarom dan, als Jezus aanbeden wordt, is het woord proskuneo plotseling "hulde brengen" in de Nieuwe Wereld Vertaling? De Nieuwe Vertaling gaat nog wat creatiever te werk; het woord proskuneo, in Matt. 4:9-10 en Lukas 4:7-8 vertaald met aanbidden, is in Matt. 2:11 "hulde bewijzen", en in de andere verzen "nedervallen".

In principe is het niet belangrijk hoe je het wil vertalen, neervallen, hulde brengen, of aanbidden, want zelfs Jezus zegt dat je proskuneo alleen mag doen t.a.v. G.d, en in alle voornoemde verzen word dit gedaan t.a.v. Jezus.

Dien ten gevolge, als hij deze wonderen echt heeft uitgevoerd, dan is op hem de wet van G.d van toepassing die zegt:

"Wanneer onder u een profeet optreedt of iemand, die dromen heeft, en hij u een teken of een wonder aankondigt, en het teken of het wonder komt, waarover hij u gesproken heeft met de woorden: laten wij andere goden achterna lopen, die gij niet gekend hebt, en laten wij hen dienen, dan zult gij naar de woorden van die profeet of dromer niet luisteren; want de Here, uw G.d, stelt u op de proef om te weten, of gij de Here, uw G.d, liefhebt met uw ganse hart en met uw ganse ziel. De Here, uw G.d , zult gij volgen, Hem vrezen, Zijn geboden houden en naar Zijn stem luisteren: Hem zult gij dienen en aanhangen. Die profeet of dromer zal ter dood gebracht worden, omdat hij afval gepredikt heeft van de Here, uw G.d, die u uit het land Egypte geleid en uit het diensthuis verlost heeft, om u af te trekken van de weg, die de Here, uw G.d, u geboden heeft te gaan. Zo zult gij het kwaad uit uw midden wegdoen." Deuteronomium 13:1-5.

5. Jezus' houding t.o.v. niet-Joden.

Hoe gedroeg Jezus zich tegenover niet-Joodse mensen?

Wanneer een Kanaהnitische vrouw hem benadert omdat haar dochtertje bezeten is, zegt hij: "Ik ben slechts gezonden tot de verloren schapen van het huis Israכls." Matteüs 15:21-24.

Hier weigert hij haar te helpen omdat ze niet Joods is.

Nadat ze aandrong zei hij: "Het is niet goed het brood der kinderen te nemen en het de honden voor te werpen."

Hier noemt Jezus de Kanaהnitische vrouw een hond omdat ze niet Joods is.

Nadat de vrouw zichzelf vernederd had en zichzelf ook nog met een hond vergleek, werd haar dochtertje genezen.

Wie heeft er een messias nodig die hem een hond noemt omdat hij niet Joods is?

Het "goede nieuws" was alleen bedoeld voor de Joden, en niet voor de niet-Joodse wereld.

Toen Jezus zijn discipelen uitzond vertelde hij ze uitdrukkelijk: "Wijkt niet af op een weg naar heidenen, gaat geen stad van Samaritanen binnen; begeeft u liever tot de verloren schapen van het huis Israכls." Matteüs 10:5-6.

Dus dit is Jezus' kijk op de niet-Joodse wereld.

Denkt u alstublieft geen moment dat dit de officiכle Joodse kijk is op de niet-Joodse wereld.

In de Talmoed (dat is de codificatie van de mondelinge wet die een uitbreiding is van de geschreven wet) traktaat Avos 4:3, zegt rabbijn Ben Azzi, die leefde in dezelfde periode als Jezus: "Veracht geen enkele man."

In traktaat Sanhedrin 13 van de Talmoed is gesteld: "De rechtvaardigen uit alle naties hebben een deel in de wereld die komt." De Rabbijnen beschouwden G.d's liefde als beschikbaar voor alle mensen, niet alleen voor Joden.

Volgens Jezus, moeten de "honden" (niet-Joden) zich tevreden stellen met de kruimels die van de tafel vallen.

Vergelijk nu deze bekrompen opvatting met de mening van de Rabbijnen die Jezus zo erg haatte en zo vaak vervloekte: Talmoed Gittin 61a: "We zijn verplicht om de niet-Joodse armen op dezelfde wijze te voeden als de Joodse armen."

Het is minstens drie keer geschreven in de Talmoed (Baba Kama 38a, Avoda Zorah 3, en in Sanhedrin 59), dat de niet-Jood die de Thora bestudeert (de gedeelten die op hem betrekking hebben), gelijk is aan een hogepriester.

Koning Salomo verwoordde dit tijdens de opening van de Tempel op de volgende wijze: "Ook wanneer een vreemdeling die niet tot uw volk Israכl behoort, terwille van uw grote naam, uw sterke hand en uw uitgestrekte arm uit verren lande komt, en men komt bidden in dit huis, hoor Gij dan uit de hemel, de vaste plaats uwer woning, en doe naar alles wat de vreemdeling tot U roept, opdat alle volken der aarde uw naam leren kennen, en U vrezen zoals uw volk Israכl, en weten dat uw naam uitgeroepen is over dit huis dat ik gebouwd heb." 2 Kronieken 6:32-33.

6. Jezus' boodschap van liefde en vrede.

De meeste mensen denken dat Jezus de bedenker was van hoog moralistische leerstellingen zoals "Je zult je naaste liefhebben, als jezelf." en "Als iemand je op een wang slaat, keer hem dan de andere toe."

Echter, hij citeerde juist de Joodse leerstellingen. In de Thora, door G.d aan het Joodse volk gegeven, staat geschreven in Leviticus 19:18: "Gij zult niet wraakzuchtig en haatdragend zijn tegenover de kinderen van uw volk, maar uw naaste liefhebben als uzelf."

Kijk wat er geschreven is in Klaagliederen 3:30: "Hij biede de wang aan die hem slaat."

Dus deze leerstellingen komen niet van Jezus maar van het Judaןsme.

Jezus zegt: "Hebt uw vijanden lief." Het Judaןsme zegt: "Wanneer gij een verdwaald rund of ezel van uw vijand aantreft, zult gij ze hem zeker terugbrengen. Wanneer gij de ezel van uw vijand onder zijn last ziet bezwijken, zult gij dit niet onverschillig aan hem overlaten. Gij zult hem zeker helpen met afladen." Exodus 23:4-5.

Jezus zegt: "Gij hebt gehoord, dat er gezegd is: Gij zult uw naaste liefhebben en uw vijand zult gij haten." Matteüs 5:43. Het is een Joods gebod om je naaste lief te hebben, maar het is absoluut geen Joods gebod om je vijanden te haten. Integendeel, het Judaןsme zegt: "Indien uw vijand honger heeft, geef hem brood te eten, indien hij dorst heeft, geef hem water te drinken; want dan hoopt gij vurige kolen op zijn hoofd, en de Here (J-H-W-H) zal het u vergelden." Spreuken 25: 21-22.

Deze stelling is later gebruikt door Paulus, in Romeinen 12:20.

Van hieruit zien we dat deze hoog moralistische leer afkomstig is van het Judaןsme, daarom hebben we geen Jezus of Christendom nodig om volgens hoge morale maatstaven te leven.

En leefde Jezus zelf volgens deze maatstaven? Hij zegt in Matteüs 5:22: "Wie tot zijn broeder zegt: Leeghoofd, zal vervallen aan de Hoge Raad, en wie zegt: Dwaas, zal vervallen aan het hellevuur."

En hoe spreekt hij over zijn naaste Joden, de Farizeeכrs? Hij noemt ze huichelaars (Matteüs 23:13), dwazen en blinden (idem: 17+19), vol van onreinheid (idem: 27), en slangen, adderengebroed (idem: 33).

Hij leefde dus niet bepaald volgens zijn eigen leerstellingen, en volgens zijn eigen leerstellingen bracht hij zichzelf in het gevaar van het hellevuur.

En wat betreft het toekeren van de andere wang? Na zijn arrestatie, gedurende zijn ondervraging, sloeg een officier hem in het gezicht. Keerde hij zachtmoedig zijn andere wang toe? Nee, hij protesteerde (Johannes 18:22-23).

De profeet Jesaja daarentegen, keerde wel zijn wangen toe aan zijn belagers: "Mijn rug heb ik gegeven aan wie sloegen, en mijn wangen aan wie mij de baard uittrokken; mijn gelaat heb ik niet verborgen voor smadelijk speeksel." Jesaja 50:6.

Jezus zei (Matteüs 10:34): "Meent niet, dat ik gekomen ben om vrede te brengen op de aarde; ik ben niet gekomen om vrede te brengen maar het zwaard."

Maar dit is niet de messias waar de Joden op wachten. In de messiaanse dagen moeten de wolf en het lam samen weiden, en de leeuw zal stro eten net als het rund, en de slang zal stof tot spijze hebben (Jesaja 65:25).

We hebben al een overvloed aan zwaarden, oorlogen en ellende op aarde. We hebben geen messias nodig die meer ellende brengt.

Jezus leerde om geen wraak te nemen maar om je vijanden lief te hebben. Maar toen hij onderweg was, hongerig, en een vijgeboom tegenkwam die geen vijgen droeg, vervloekte hij de boom die direct daarna dood ging. Matteüs 21:18-19. Is dit de houding van een liefdevol persoon?

In Marcus 11:13 kunnen we lezen dat het zelfs niet het seizoen was voor vijgen. Wat deed de arme boom verkeerd om een dergelijk lot te verdienen?

In Lukas 19:27 zegt Jezus: "Doch die vijanden van mij, die niet wilden, dat ik over hen koning werd, brengt hen hier en slacht ze voor mijn ogen."

Dit is waarlijk een heel vreemde manier om je vijanden lief te hebben.

Deze uitspraak was een motivatie voor de kruisvaarders om vele Joodse gemeenschappen af te slachten.

Een ander slecht voorbeeld van hoe je vijanden lief te hebben is Johannes 15:6: "Wie in mij niet blijft, is buitengeworpen als de rank en is verdord, en men verzamelt ze en werpt ze in het vuur en zij worden verbrand."

Deze vreselijke uitspraak is later gebruikt door de Katholieke kerk om hun praktijken van het levend verbranden van Joden, vastgebonden aan palen, te rechtvaardigen.

Van dit alles leren we dat het zelfs voor Christus moeilijk was om een goed Christen te zijn.

7. De huidige status quo van de Christelijke kerken.

En hoe zit het met de Christelijke kerken die claimen dat we het Nieuw Testament moeten aanhouden?

De grootste tak, de Rooms Katholieke Kerk, is zwaar ondergedompeld in afgoderij. G.d zegt: "Gij zult u geen gesneden beeld maken noch enige gestalte van wat boven in de hemel, noch van wat beneden op de aarde, noch van wat in de wateren onder de aarde is." Neemt u er alstublieft notie van dat het niet alleen verboden is om (afgods)beelden te aanbidden of te vereren, maar zelfs het maken ervan is verboden. Echter, de gehele Rooms Katholieke Kerk is vol van deze beelden die vereerd worden door de gehele gemeente. Wat zegt de Bijbel hierover? "Hun afgoden zijn zilver en goud, het werk van mensenhanden; zij hebben een mond, maar spreken niet, zij hebben ogen, maar zien niet, zij hebben oren, maar horen niet, zij hebben een neus, maar ruiken niet, hun handen, maar zij tasten niet, hun voeten, maar zij gaan niet, zij geven geen geluid met hun keel. Wie hen maakten, zullen worden als zij, ieder die op hen vertrouwt." Psalm 115:4-8.

De Protestantse kerken doen het iets beter in die zin dat zij geen standbeelden hebben die zij vereren, maar het bidden tot en het vereren van een menselijk wezen, ongeacht dood of levend, man of vrouw, Jood of niet-Jood, is ook afgoderij. Zij denken dat zij een godsdienstig gebod vervullen door op zondag te rusten, de eerste dag van de week. Maar in feite is een niet-Jood niet verplicht om op welke dag van de week dan ook, te rusten. Het gebod om op de Sabbat te rusten, de zevende dag van de week, is door G.d aan het Joodse volk gegeven: "De Israכlieten zullen de Sabbat onderhouden, door de Sabbat te vieren, zij en hun nageslacht, als een altoosdurend verbond. Tussen Mij en de Israכlieten is deze een teken voor altoos, want in zes dagen heeft de Here de hemel en de aarde gemaakt, en op de zevende dag heeft Hij gerust en adem geschept." Exodus 31:16-17.

Een niet-Jood is gebonden aan het verbond dat G.d sloot met Noach;

"Voortaan zullen, zolang de aarde bestaat, zaaiing en oogst, koude en hitte, zomer en winter, dag en nacht, niet ophouden." Genesis 8:22.

Zaaiing en oogst zullen niet ophouden. G.d gebood geen rustdag voor de Noachieten (niet-Joden). Daarom kan een niet-Jood niet stoppen met werken op de Sabbat of enige andere dag, in de overtuiging dat hij dat doet omdat G.d het hem geboden heeft. Natuurlijk kan hij vakantie nemen en stoppen met werken, maar hij kan dat niet doen met de gedachte, dat hij een Bijbels gebod vervult.

Wat deed Jezus, die een Jood was, in dit opzicht? Lukas 4:16: "… en hij ging volgens zijn gewoonte op de Sabbatdag naar de synagoge … ." Dus wat is de reden om op zondag te rusten? De zondagsrust is een uitvinding van de Rooms Katholieke Kerk, en heeft geen enkele basis in de Bijbelse teksten.

Hetzelfde geldt voor Kerstmis, Pasen, en andere heidense feesten die de kerk overnam. De exacte geboortedatum van Jezus is niet gegeven in het Nieuwe Testament, maar het is erg onwaarschijnlijk dat het in de winter gebeurde, omdat de schaapherders 's nachts in het veld waren (Lukas 2:8-11), en dat was niet de gewoonte in de winter, het regenseizoen. De heidense stammen die de zon aanbaden, vierden op 25 december de wedergeboorte van hun god, de zon. Om hun overgang naar het Christendom makkelijker te maken, werden zij toegestaan om hun heidense feesten te blijven vieren, maar nu onder een Christelijke noemer.

De kerstboom is een overblijfsel van een andere heidense gewoonte, namelijk, het aanbidden van bomen.

De paaseieren en de paashaas zijn heidense vruchtbaarheidssymbolen.

Van hieruit kunnen we zien dat de Christelijke kerken zijn ondergedompeld in heidense gebruiken en afgoderij, zij volgen gewoonten en vieren feesten die niets van doen hebben met zowel het Oude als het Nieuwe Testament.

Hoe kan iemand verwachten dat een G.d vrezende Jood een Christen wordt?

De Christelijke kerken geloven in de theorie dat G.d zijn uitverkoren volk verworpen heeft, en dat in plaats daarvan de Christenen het nieuwe geestelijke Israכl zijn. Echter, G.d zegt duidelijk in de Heilige Thora dat Hij nooit zijn verbond met het Joodse volk zal breken, zelfs niet wanneer ze van Hem afdwalen. Wanneer de Joden afdwalen zal G.d ze straffen. (Leviticus 26:14-17) En als ze dan nog niet luisteren, zal G.d ze zeven maal harder straffen. (Idem:18:22) En als ze dan nog steeds niet luisteren, zal G.d ze nog eens zeven maal harder straffen. (Idem:23-24) En als ze dan nog steeds niet luisteren en zich blijven verzetten zal G.d ze nog zeven maal harder straffen. (Idem:27-28) Maar ondanks dit alles zal G.d Zijn verbond met het Joodse volk niet verbreken: Leviticus 26:44-45; "Maar ook zelfs, wanneer zij in het land hunner vijanden zijn, versmaad Ik hen niet en heb Ik geen afkeer van hen, zodat Ik hen zou vernietigen en mijn verbond met hen verbreken: want Ik ben de Here hun G.d. Maar ik zal hun ten goede gedenken het verbond met hun voorvaderen, die Ik voor de ogen der volken uit het land Egypte heb geleid, om hun tot een G.d te zijn, Ik ben de Here."

"Het woord des Heren kwam tot Jeremia: Hebt gij niet gemerkt wat dit volk spreekt: De twee geslachten die de Here verkoren heeft, heeft hij verworpen? En mijn volk verachten zij, alsof het geen volk meer is. Zo zegt de Here: Indien Ik mijn verbond aangaande de dag en de nacht, de verordeningen van hemel en aarde, niet heb vastgesteld, dan zal ik ook het nakroost van Jakob en mijn knecht David verwerpen, dat ik uit zijn nazaten geen heersers neem over het nageslacht van Abraham, Izak en Jakob, want Ik zal een keer brengen in hun lot en Mij over hen ontfermen." Jeremia 33:23-26

Als G.d de Joden verworpen heeft, waarom vervult Hij dan nu de profetieכn dat Hij de Joden zal verzamelen en naar hun land brengen? "Vrees niet, want Ik ben met u; Ik doe uw nakroost van het oosten komen en vergader u van het westen. Ik zeg tot het noorden: Geef, en tot het zuiden: Houd niet terug, breng mijn zonen van verre en Mijn dochters van het einde der aarde." Jesaja 43:5-6.

De hele wereld is getuige van dit wonder, hoe na bijna 2000 jaar van verstrooiing over de hele aarde, de Joden terugkeren naar Israכl. In slechts 50 jaar is er uit niets een staat herrezen, de Hebreeuwse taal weer ingesteld. Heeft zoiets zich ooit eerder voorgedaan in de geschiedenis? Is er enig ander volk geweest dat 2000 jaar verstrooid geweest is over de aarde en hun identiteit en hun religie bewaarden?

Hier zien we duidelijk de hand van G.d.

Dit is echter niet de uiteindelijke inzameling van de Joden, dat zal door de messias gedaan worden. De uiteindelijke inzameling zal zijn na de oorlog van Gog van Magog met Israכl. Dit is beschreven door de profeet Ezechiכl, in Ezechiכl 38 en 39. Leest u alstublieft deze twee hoofstukken om daar een goed beeld van te krijgen.

Ezechiכl 38:8; "In toekomende jaren zult gij optrekken tegen het land wat zich van de krijg hersteld heeft, (een volk) dat uit het gebied van vele volken bijeen gebracht is op de bergen Israכls."

Hier is geprofeteerd dat Gog Israכl zal aanvallen, een land dat is voortgebracht uit vele natiכn.

We zien nu dat de Joden vanuit de hele wereld thuiskomen. De Joden zijn gekomen uit Afrika, Amerika, alle Europese landen hebben hun aandeel in de Joden gegeven, we hebben een massa-immigratie gehad vanuit Rusland, vanuit de hele wereld komen de Joden thuis. Maar de uiteindelijke complete inzameling van alle Joden zal zijn na de oorlog tussen Gog van Magog met Israכl. Deze oorlog en G.d's vreselijke bestraffing van Gog zijn beschreven in het laatste gedeelte van hfdst. 38 en het begin van hfdst. 39. En nadat dit geschreven is in hfdst. 39, vers 25: "Daarom, zo zegt de Here Here, nu zal Ik een keer brengen in het lot van Jacob en Mij ontfermen over het gehele huis Israכls, …"

Dus de uiteindelijke complete inzameling zal later gebeuren.

Waarom valt Gog Israכl aan? Ezechiכl 38:12: "…, om buit te maken en roof te plegen, …"

Idem vers 13: "Komt gij om buit te maken; hebt gij uw schare bijeen geroepen om roof te plegen, om zilver en goud weg te slepen, om have en goed te bemachtigen, om een grote buit te maken?"

Hier zien we dat de aanval wordt ingezet om grote hoeveelheden rijkdommen weg te halen die zijn opgehoopt in Israכl. Vijftig jaar geleden startte de staat Israכl met minder dan 500.000 inwoners in een stuk verlaten woestijn, zonder natuurlijke hulpbronnen of wat dan ook. Integendeel, zelfs water is een probleem.

Het werd direct aangevallen door vijftig miljoen Arabische buren, maar door een wonder overleefde het de aanval. De staat werd geconfronteerd met grote problemen, zoals constant terrorisme van vijandige buren en complete oorlogen. Israכl moet enorme sommen geld spenderen aan de verdediging om te kunnen overleven. Israכl heeft met massale immigraties te maken gehad. Sinds '89 zijn er bijna een miljoen Russische immigranten gearriveerd, hetgeen een enorme belasting betekent voor zo'n klein land. Maar desondanks, wat is het resultaat? Israכl kent een welvaart die vergelijkbaar is met die van veel Europese landen. Israכl behoort tot de twintig rijkste landen ter wereld, en financiכle experts denken dat Israכl zich snel richting de top begeeft.

Eיn ding is zeker, de zegeningen van G.d zijn veel meer waard dan de aanwezigheid van oliebronnen of goudmijnen.

U denkt misschien: Maar er zijn 1.000.000.000 Christenen, die kunnen het toch niet allemaal mis hebben?

Maar wat dan met de 1.000.000.000 Moslims, zitten die niet allemaal fout?

Misschien verrijst de vraag: Als je in zo'n klein artikel als dit kunt bewijzen, dat het Nieuwe Testament onbetrouwbaar is en tot afgoderij leidt, hoe is het dan mogelijk dat de Christenen dit bijna 2000 jaar lang niet hebben ingezien?

Om dat te kunnen begrijpen, moeten we ons realiseren dat de Bijbel gedurende bijna 16 eeuwen niet beschikbaar was voor de gewone mensen. Pas in het midden van de 15e eeuw werd de boekdrukkunst uitgevonden. Voor die tijd moest iedere copie van de Bijbel met de hand geschreven worden, waardoor die erg duur was, en voor gewone mensen onbetaalbaar.

Na de uitvinding van de boekdrukkunst werd de Bijbel exclusief in het Latijns gedrukt, zodat het niet begrepen kon worden door de gewone man, maar alleen door de geestelijken.

De Rooms Katholieke kerk wilde niet dat de Bijbel beschikbaar zou zijn voor het gewone volk, omdat ze bang waren dat wanneer de mensen zelf de Bijbel konden lezen, ze zouden realiseren dat ze bedrogen werden en zouden afdwalen van de moeder-kerk.

Dit was een terechte angst, want zo gauw als de Bijbel beschikbaar kwam voor de massa, verrees er een grote Christelijke reformbeweging. Daarom heeft de kerk alles in het werk gesteld om te voorkomen dat Bijbelvertalingen het gewone volk bereikten.

De eerste vertaling van de gehele Bijbel in een gesproken taal, was in het Engels, gemaakt door John Wycliff in 1380. Maar de kerk was hem niet zo dankbaar als je zou verwachten: 43 jaar na zijn dood, in 1428, werden zijn botten opgegraven en verbrand op de brandstapel, in opdracht van de synode van Constantinopel. Paus Maarten de vijfde bekrachtigde persoonlijk de opdracht daartoe.

In 1525 gaf William Tyndale de Engelse bevolking zijn vertaling van het Nieuwe Testament, en later van gedeelten van het Oude Testament.

Op zes oktober 1536 werd hij gewurgd en naderhand verbrand in Vilvoorde, bij Brussel.

Luther, die het Nieuwe Testament in het Duits vertaalde, werd geכxcommuniceerd en vogelvrij verklaard door de kerk, maar hij stierf een natuurlijke dood voordat de kerk hem te pakken kreeg.

In 1527 werd Tyndale's Nieuwe Testament verbrand op St. Pauls Cross, in Londen, en iets later begon er een massaverbranding van zijn werken en de werken van andere vertalers.

(Deze feiten en gegevens kunnen gemakkelijk geverifieerd worden in de New Catholic Encyclopedia, door de redactie van de Catholic University of America, Washington, of in de Oxford Dictionary of the Christian Church, door Cross en Livingstone.)

Later, toen vertalingen overal verkrijgbaar werden, werden ze gewoonlijk vervalst op kritieke plaatsen, zoals eerder is aangegeven.

De Rooms Katholieke kerk was niet erg verdraagzaam t.o.v. andersdenkenden. Het Joodse volk heeft immens geleden onder de kerk. Ze werden gediscrimmineerd, ze werden opgesloten in getto's, ze werden gedeporteerd, ze werden gemarteld, en ze werden vermoord.

Onder deze omstandigheden stond het verkondigen aan de wereld dat de kerk fout zit gelijk aan zelfmoord.

Maar nu is de tijd aangebroken om de waarheid uit te laten komen.

Het is heel simpel en heel duidelijk: Er is ייn G.d, en die ene G.d is ייn. Geef uw afgoderij op en keer tot de enige echte G.d. Of wilt u behoren tot hen waarvan de profeet Jeremia zegt: "Tot U zullen volken komen van de einden der aarde en zeggen: Enkel leugen hebben onze vaderen bezeten, nietigheid, waaronder niet ייn, die baat kon brengen." Jeremia 16:19.

Wacht op de echte messias die vrede en voorspoed op de hele wereld zal brengen in zijn eerste poging.

" En de Here zal koning worden over de gehele aarde; te dien dage zal de Here de enige zijn, en Zijn naam De Enige." Zacharia 14:9.

"Zo zegt de Here der heerscharen: In die dagen zullen tien mannen uit volken van allerlei taal vastgrijpen, ja vastgrijpen de slip van een Judeese man, en zeggen: wij willen met u gaan, want wij hebben gehoord, dat G.d met u is." Zacharia 8:23.

Wat betekent dit allemaal? Moet iedereen zijn geloof overboord gooien en het Judaןsme omhelzen?

Dat is niet nodig. Ofschoon iedereen die gedreven wordt door de juiste motieven Jood kan worden en deel kan uitmaken van het Joodse volk, is dit niet noodzakelijk om de hemel binnen te gaan.

Noach was geen Jood, maar ondanks dat staat er over hem geschreven in Genesis 6:9: "Noach was onder zijn tijdgenoten een rechtvaardig en onberispelijk man." En wat was zijn beloning? "Noach wandelde met G.d."

Hetzelfde gold voor Job. Hij was ook geen Jood. "…, en die man was vroom en oprecht, godvrezend en wijkende van het kwaad." Job 1:1.

Dus u hoeft niet Joods te zijn om een G.d vrezend en rechtvaardig mens te zijn.

Het Joodse volk heeft een andere opdracht in het leven: "En gij zult Mij een koninkrijk van priesters zijn en een heilig volk." Exodus 19:6.

Om die reden moet het Joodse volk leven volgens 613 geboden.

Voor de Noachiet (niet-Jood), is het leven een stuk makkelijker, hij heeft veel minder geboden.

Zeven daarvan zijn extra opvallend, omdat als hij deze overtreedt, hij gestraft zal worden door een menselijk gerechtshof.

Dit zijn:

1) Stel rechters aan.

2) Niet moorden.

3) Geen afgoderij.

4) Niet vloeken.

5) Niet stelen.

6) Geen overspel.

7) Geen vlees eten dat van een nog levend dier is afgesneden.

Deze zeven zijn het minimum die een Noachiet moet vervullen. Alles bij elkaar zijn er zo'n 30 geboden waar een Noachiet zich aan dient houden. Hij is verplicht om te handelen naar zijn geweten maar als hij dat niet doet zal hij niet door een menselijk gerechtshof worden veroordeeld.

Als u zich verder wil verdiepen in deze wetten worden de volgende boeken aangeraden:

The Seven Laws of Noah, door Jacob Joseph, School Press. 1981 New York.

The Path of the Righteous Gentile, Targum Press, Southfield 1987.

De International Lubavitch Organization, gevestigd in Brooklyn, New York, is ook actief in het informeren van niet-Joden over de door G.d gegeven wetten.

Er bestaat ook een kans dat er in uw omgeving een B'nai No'ach (Zonen van Noach) beweging is.

In de tijden van de Tempel was het niet-Joden die in Israכl leefden en deze zeven universele wetten in acht namen, toegestaan om offers te brengen in de Tempel. Vanwege de constante vervolging van de Joden sinds de verwoesting van de Tempel, was het niet mogelijk om de wereld deze wetten te leren.

Maar nu brengt G.d het Joodse volk thuis, en het Joodse volk kan nu opnieuw alle natiכn van de wereld bereiken om het G.d's wetten te leren.

"Want uit Sion zal de wet uitgaan en des Heren woord uit Jeruzalem." Jesaja 2:3.

In de Midrasj-literatuur verklaart een Rabbijn: (Tana De Bei Eliahu Rabba) "Ik roep hemel en aarde als getuigen: Ieder individu, ongeacht Jood of niet-Jood, man of vrouw, knecht of dienstmaagd, kan de Goddelijke Aanwezigheid op hem brengen, in overeenkomst met zijn daden."

Keep the seven, go to heaven! (houdt de zeven en ga naar de hemel)

Kijk wat er gebeurde met de mensheid toen zij deze wetten negeerden: "En God zag de aarde aan, en zie, zij was verdorven, want al wat leeft had zijn weg op de aarde verdorven. Toen zeide G.d tot Noach: Het einde van al wat leeft is door Mij besloten, want door hun schuld is de aarde vol geweldenarij, en zie, Ik ga hen met de aarde verdelgen." Genesis 6:12-13.

"Van al het gehoorde is het slotwoord: Vrees G.d en onderhoud zijn geboden, want dit geldt voor alle mensen. Want G.d zal elke daad doen komen in het gericht over al het verborgene, hetzij goed, hetzij kwaad." Prediker 12:13-14.

Laten we hopen en bidden dat de echte messias snel zal komen, in onze dagen, en dat de derde eeuwigdurende Tempel snel gebouwd zal worden.

"Want mijn huis zal een bedehuis heten voor alle volken." Jesaja 56:7.